Allereerst schetst Levy een tegenstelling tussen het debat en de dialoog. Hierover zegt zij zelf het volgende: ‘Ik denk dat dit onderscheid tussen dialoog en debat zoals dat door de overheid wordt uitgedragen niet alleen volstrekt onzinnig is maar ook slecht voor onze democratie.’[2]
Zij geeft hierbij aan dat het debat een onafhankelijke rol moet spelen, als contrapunt voor de politiek.[3] De dialoog is hierin volgens Levy niet toereikend.Waarom de dialoog volgens haar ontoereikend is wordt mij niet duidelijk. Het is bovendien naar mijn mening juist Levy die een binaire tegenstelling creeërt tussen de dialoog en het debat, zonder haar termen duidelijk te definiëren. Wat is een dialoog? Wat is een debat? Verstaat zij onder deze termen wel hetzelfde als de organisatoren van YourWorld? Doordat ze de door haar gebruikte termen niet definieert wordt haar probleemstelling niet duidelijk.
Hierna begint Levy een uiteenzetting over twee typen debat: een romantisch, sofistisch debat en een klassiek, socratisch debat. Bij het romantische debat zou het draaien om ‘wat er speelt en wat de mensen in beroering brengt’[4], terwijl het bij het klassieke debat draait om kennis te genereren ‘over hoe de actuele kwesties te verbinding met universele vragen zodat een mening kan transformeren tot een oordeel’[5]. Kortom, Levy heeft het hier over een zogeheten gevoelsdebat, tegenover een kennisdebat. Voor de tweede maal wordt hier een sterke tegenstelling gecreeërd door Levy, die naar ik vind niet juist is. In praktisch elk debat zijn naar mijn mening beide typen argumenten aanwezig.
Vervolgens verbindt Levy deze twee typen debat aan klassen. ‘Die beide vormen van kennis krijg je alleen maar als je elite en massa, academie en straat bijeen weet te brengen.’ Wederom creeërt Levy hier een binaire tegenstelling, waarvan ik mij afvraag of deze uberhaupt nog wel relevant is. Is er in onze hedendaagse maatschappij, waarin iedereen kan studeren, waarin iedereen kansen heeft, nog daadwerkelijk zo’n onderscheid tussen academie en straat? Daarnaast vind ik dat er een groot vooroordeel spreekt uit deze tegenstelling: blijkbaar zijn de ‘elite’ en de ‘massa’ niet in staat tot het kritisch reflecteren vanuit beide zijden, blijkbaar kan de ‘elite’ geen gevoelsargumenten bedenken, en heeft de ‘massa’ geen kennis van universele vragen.
Hierna vervolgt Levy met ‘Zeepkist en elite moeten dus niet tegen elkaar uitgespeeld worden maar bij elkaar gebracht’[6]. Het is mij onduidelijk wie nu volgens Levy de klassen tegen elkaar uitspeelt. De politiek? De overheid? Of Levy zelf, met haar sterke drang tot het scheiden van beide partijen? Door haar meningen niet verder toe te lichten wordt de tekst erg onduidelijk.
Teruggaand naar het begin, waarin Levy het onderscheid tussen dialoog en debat benoemd, wil ik de definities van beide begrippen bespreken. Het woordenboek VanDale geeft van deze begrippen de volgende betekenis:
“di·a·loog de; m -logen 1 gesprek van twee personen 2 discussie, overleg”[7]
“de·bat het; o -ten gedachtewisseling, bespreking vh voor en tegen”[8]
Levy meent dat een publiek debat als doel heeft het politieke beleid kritisch te toetsen.[9] Ik vraag mij af of het debat, zoals Levy dat kenmerkt, hier wel de juiste wijze voor is. Een debat is een gedachtenwisseling van twee, of meerdere, partijen die zich in dit geval afspeelt naast de politiek. In Levy’s ideaal zou in het debat het politieke beleid moeten worden getoetst, door midden van een bespreking van de voors en tegens, waarbij zowel gevoels- als kennisargumenten aan bod komen. Maar naar mijn mening is het veel zinvoller om dan juist mét de partij in gesprek te gaan die het betreft, om juist de dialoog aan te gaan met die politiek. Pas dan zal er wederzijds begrip zijn tussen overheid en burger, en kan er daadwerkelijk constructief worden gepraat. Het is dan ook juist in het voorbeeld wat Levy geeft, dat van YourWorld, waarin naar mijn mening pas een werkelijk zinvol moment plaatsvindt tussen overheid en burger. En in dit gesprek, laten we het een dialoog noemen, kunnen dan ook wel degelijk de romantische èn klassieke argumenten zoals Levy die noemt naar voren komen.
Concluderend kan ik zeggen dat ik mij afzet tegen de wijze waarop Levy tegenstellingen creeërt in haar tekst. Daarnaast vind ik dat ze haar claim, dat een dialoog met de overheid niet toereikend is voor de burger, niet goed onderbouwt met argumentatie. Verder ben ik van mening dat Levy in haar tekst enorm chargeert, wat haar kernpunt niet ten goede komt. Overigens ben ik het wel met Levy eens dat zowel romantische als klassieke elementen aanwezig moeten zijn in een goed debat, maar naar mijn mening kan dit absoluut niet verbonden worden aan eventuele standen in een maatschappij.
[1] Bas van Vlijmen, “Reboot” [2009] Bas van Vlijmen, homepage. – 28-10-2009 http://www.basvanvlijmen.com/reboot/
[2] Liesbeth Levy, “Reboot #4 Het Debat achter het Debat.” (2009): 2.
[3] Ibidem.
[4] Levy, 3.
[5] Ibidem.
[6] Ibidem.
[7] Van Dale, [2009] Van Dale. – 28-10-2009.
http://www.vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=dialoog
[8] Van Dale, [2009] Van Dale. – 28-10-2009.
http://www.vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=debat
[9] Levy, 2.
Literatuur
Dale, van. [2009] Van Dale. – 28-10-2009
http://www.vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=dialoog
Dale, van. [2009] Van Dale. – 28-10-2009
http://www.vandale.nl/vandale/opzoeken/woordenboek/?zoekwoord=debat
Damon. “Liesbeth Levy” [2005] Damon. – 28-10-2009
http://www.damon.nl/auteur.php?usrid=12529682784aaec756b3400&f=⊂=&id=910
Levy, Liesbeth. “Reboot #4 Het Debat achter het Debat.” 2009.
Vlijmen, Bas van. “Reboot” [2009] Bas van Vlijmen, homepage. – 28-10-2009 http://www.basvanvlijmen.com/reboot/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten