Week 6: Reflectie op het eigen debat

Aan ons debat, wat als onderwerp privacy en surveillance had, is veel voorbereiding voorafgegaan. Ik zat in een groepje met Gerrie, Annouck, Rianne en Ineke, en al vanaf het moment dat wij dit onderwerp kozen hebben we wekelijks gepraat over hoe we het onderwerp in een debat wilden benaderen. Wij waren erg bang in een cirkeldebat terecht te komen waarbij enkel argumenten herhaald zouden worden (“Veiligheid is belangrijk!” en “Privacy is belangrijker!” enzovoorts). Om dit te voorkomen hebben wij erg lang aan de stelling gesleuteld. Uiteindelijk hebben we de volgende stelling geformuleerd:

“Het digitaal opslaan van persoonsgegevens ten behoeve van veiligheid is wenselijk”

Omdat er niemand vanuit zichzelf voor de stelling was hebben we geloot. Hiermee werden Ineke en ik voor de stelling, en Gerrie en Annouck tegen. Rianne werd tot voorzitter benoemd. We hebben hierbij expres Gerrie en mij in aparte teams gezet, omdat we ons er bij de voorbereiding bewust van werden dat wij allebei vurige debaters zijn. In het debat is gebleken dat het opsplitsen van ons beiden mijns inziens inderdaad een goede keuze geweest. Toch ben ik van mening dat ik nog te veel het woord heb genomen, en Ineke niet genoeg de ruimte heb gegeven om haar opinie duidelijk uiteen te zetten. Dit is voor mij zeker een leerpunt, waarvan ik mij ook al bewust was.

Zoals aangegeven is aan het debat veel voorbereiding voorafgegaan. Om beide partijen een eerlijke kans te geven hebben wij vanaf het begin besloten alle bronnen met elkaar te delen. Met dit doel hebben wij een gezamenlijke emailaccount aangemaakt, waarop we de bronnen verzamelden. Zo hadden beide partijen een redelijk inzicht in de bestaande argumenten en onderzoeken. Helaas bleek, zoals wel verwacht, dat er met name op het gebied van privacy veel onderzoeken zijn gedaan. Er zijn veel teksten over dit onderwerp geschreven, mede omdat het een onderwerp is wat erg leeft onder de mensen. Over de andere kant, die van de algehele veiligheid, zijn slechts enkele goede bronnen te vinden, die met name afkomstig zijn van bevooroordeelde instanties als de overheid en de bedrijven die de systemen ontwikkelen. Hierdoor kwamen wij er al vrij snel achter dat Ineke en ik het met name moesten hebben van onze retoriek.

Ondanks de gedegen voorbereiding –zo zijn we ook nog een dag van tevoren samen gekomen om alles door te spreken – heb ik het idee dat ik enige steken heb laten vallen in het debat. Zo kon ik niet al mijn argumenten goed onder woorden brengen, en had ik toch meer gebruik kunnen maken van enkele bronnen. Ik denk dat ik dit wellicht had kunnen verhelpen door de argumenten meer uit te schrijven, dan puntsgewijs te benoemen. Daarnaast heb ik mij ietwat mee laten slepen door de retoriek, en ben ik hierbij de bronnen een beetje uit het oog verloren. Toch ben ik van mening dat Ineke en ik ons redelijk goed staande hebben gehouden in dit lastige debat. Daarnaast vond ik ook dat wij, onder andere doordat Gerrie en Annouck goed op argumenten ingingen en duidelijk hun argumenten opbouwden, een debat hebben gevoerd dat iets verder ging dan sommige andere debatten. In een volgend debat zou ik wel proberen het onderwerp nog vanuit meerdere invalshoeken te benaderen, omdat dit naar mijn mening toch nog enigszins ontbrak in het debat.

Mijn mening over het onderwerp privacy en surveillance heb ik uiteengezet in mijn kritische visie op het onderwerp. Wel wil ik hier nog aan toevoegen dat mijn mening in de loop van de voorbereiding van dit debat wel enigszins is veranderd. Voordat ik aan de voorbereiding begon zag ik enkel de nadelen van het digitaal opslaan van persoonsgegevens, maar nu zie ik ook wel in dat er voor de burger ook zeker enkele voordelen zijn. Daarnaast heb ik geleerd dat het debat een stuk minder zwart-wit is dan ik in eerste instantie dacht.